بررسی ها سبب شده است که بیشتر از گذشته به موفقیت فایل های Adobs PDF اذغان کنیم. یکی از مزیت های کلی این نوع فایل ها این است که تقریبا هر نوع داده ای را می توان بدون نگرانی از تغییر آن ها، درون این فایل ها قرار داد. همچنین محتویات این فایل ها توسط هر کسی که برنامه Acrobat Reader را داشته باشد، به راحتی قابل دسترسی است. اما استفاده از این روش همیشه هم نمی تواند مشکل گشای شما باشد، به طور مثال وقتی حجم این نوع فایل ها بی اندازه زیاد می شود، دیگر استفاده و انتقال آن ها کار آسانی نخواهد بود و این امر وقتی دردسر سازتر می شود که شما باید فایل PDF خود را بدون از دست دادن کیفیت محتوای آن ها، به فرد مورد نظر یا رایانه مقصد انتقال دهید. تا او بتواند به راحتی از فایل شما استفاده کند. ساخت فایل PDF با برنامه های گوناگونی میسر است. بیشتر برنامه های نشر رومیزی و برنامه های گرافیکی و برخی برنامه های پردازشگر متون، می توانند این نوع فایل را بسازند. اما اگر برنامه ای که هم اکنون از آن استفاده می کنید. به طور عادی قادر به ساخت آن ها نیست، می توانید با تهیه برنامه Acrobat Reader این فایل ها را به راحتی بسازید. با هر نرم افزاری که فایل PDF را می سازید، باید به سه مورد اندازه فایل، کیفیت و قابلیت فشرده سازی توجه کنید تا بتوانید بهترین PDF را بسازید. در این مقاله نه روش مختلف را برای بهینه سازی این فایل ها به شما معرفی خواهیم کرد.

انتخاب یک Preset
اگر شما با مفاهیمی از قبیل، وضوح تصویر، تغییر حجم تصویر در هنگام تبدیل نوع آن، و فشرده سازی آشنا باشید. خواهید توانست با انتخاب یک Preset مناسب در برنامه خود یک فایل بهینه ایجاد کنید، مثلا برنامه Adobe In Desingn هفت خروجی Preset را از صفحه نمایش تا انتشار به شما معرفی می کند.

انتخاب نوع خروجی PDF
یک مسئله مهم و حساس در اسناد عکس دار، تنظیم درست وضوح تصویر است که در کیفیت و حجم فایل PDF تاثیر به سزایی دارد. شما باید بدانید که خروجی نهایی فایل PDF شما به چه صورت خواهد بود، آیا تنها قرار است که کاربر آن را در صفحه نمایش ببینید یا باید آن را چاپ کند. صفحات رایانه ها، اغلب تصاویر با وضوح 72dpi را خوب نشان می دهند و این وضوح حجم زیادی را نیز اشغال نمی کند. ولی در مقایسه با آن ها، چاپگرها خروجی ای برابر 300dpi یا بالاتر دارند. که اگر اسناد عکس دار خود را با همان وضوح 72dpi چاپ کنیم، تصاویر به صورت نقطه به نقطه و غیرشفاف چاپ خواهند شد. اگر هم وضوح تصویر را تا 300dpi بالا می برید، مقدار قابل توجهی به حجم فایل شما افزوده می گردد. اگر فایل PDF شما برای استفاده در صفحه نمایش ساخته می شود. قبل از آن که اقدام به پخش آن کنید، بهتر است آن ها را چاپ و کیفیت آن ها را ارزیابی کنید. اگر واقعا به کیفیت بالای چاپ احتیاج دارید، بهتر است که دو نسخه از یک PDF تهیه کنید، یکی برای صفحه نمایش که حجم کمتری دارد و دیگری برای چاپ که حجم بیشتر و کیفیت بهتری دارد.

تنها یک بار فشرده کنید!
فشرده کردن تصویرها در فایل های حاوی تصاویر، می تواند کمک خوبی برای شما باشد تا این که حجم فایل را کم کنید. این امکان وجود دارد که هر یک از خروجی های برنامه ساخت محتویات ( Content Cretion Program ) را فشرده کنید یا بعدا داخل خود Acrobat آن ها را فشرده نمایید. اگر شما در دو مرحله تصویرتان را فشرده کنید، با این که ترفند خوبی برای کاستن حجم فایل به نظر می رسد، ولی این کار سبب می شود فایل شما افت کیفیت قابل ملاحظه ای پیدا کند. بنابراین بهتر است فایل خود را تنها در تولید PDF نهایی فشرده کنید. بهترین راه هم برای تولید فایل تولید فایل نهایی استفاده از ابزارهای معمولی خود برنامه ساخت محتویات است که می توان از آن استفاده کرد و یا خود Acrobat یا بدون فشرده سازی از برنامه ساخت محتویات PDF تان بگیرید و بعد در نهایت در Acrobat آن را فشرده کنید.

استفاده از تصاویر خاکستری
استفاده از تصاویر طیف خاکستری به جای تصاویر رنگی می تواند تا 25 درصد از حجم فایل شما را کم کند.

استفاده از رنگ های RGB برای صفحه نمایش
اگر مطمئن هستید که خروجی فایل شما تنها صفحه نمایش است، از رنگ های RGB استفاده کنید. این کار باعث می شود برخلاف رنگ های CMYK . تقریبا 50 درصد از حجم فایل شما کاسته شود.

پیدا کردن عوامل افزایش حجم
Acrobats PDF Optimizer می تواند برای شما یک « Space Audit » انجام دهد که در نهایت لیستی از تمام اجزای سازنده فایلتان با مقدار حجم آن ها و درصد اشغال فضای آن ها را روبه روی خود، خواهید دید. بنابراین می توانید اجزایی که فضای بیشتری را اشغال کرده اند شناسایی کنید. به بخش Advaced\PDF Optimizer بروید. روی کلید «Audit Space » کلیک کنید. برای این که به صورت دستی فایل خود را کوچک کنید، اینجا محل خوبی خواهد بود.

بهره گیری از فونت های رایج
در متون فایل های PDF ، غالبا از فونت هایی استفاده می شود که می توانند فضای زیادی را اشغال کنند. شما می توانید آن ها را با فونت های مناسب عوض کنید و به ازای هر فونت 40 کیلوبایت از حجم فایل بکاهید. اما اگر کامپیوتر مقصد فونت انتخابی شما را نداشته باشد، Acrobat از یک جایگزین برای آن استفاده خواهد کرد که علاوه بر این که در مواردی نتیجه مطلوب نخواهد داشت، ممکن است باعث تغییر ناخواسته یا تحریف PDF شما نیز بشود. پیشنهاد می شود از فونت های رایجی مثل Arial و Times Roman استفاده کنید تا با خیال آسوده تری PDF خود را انتشار دهید.

سازگاری را فراموش نکنید
در Adobe ابزارهای پیشرفته تری برای کم کردن حجم فایل ها وجود دارد که در هر نسخه از Adobe این ابزارها بهینه تر شده اند و می توانند مقدار بیشتری از حجم فایل را کم کنند، اما نکته قابل توجه این است که کاربران PDF شما همواره باید از آخرین نسخه های این نرم افزار استفاده کنند تا بتوانند به آن مراجعه کنند، آماده کنید. اگر با پیش فرض های خود برنامه Acrobat به ساخت فایل PDF اقدام کنید، ممکن است در نهایت سندی برای شما ساخته شود که تمام کاربران نتوانند آن را بخوانند و در استفاده از بخشی آن دچار مشکل شوند.

فشرده سازی فایل های چند رسانه ای
اگر می خواهید فایل صوتی یا ویدئویی را درون فایل PDF جاگذاری کنید، لازم است آن ها را با بیشترین حالت فشرده سازی قابل انجام (در حالت Streaming ) کوچک کنید. این کار با نرم افزارهایی مثل Quick Time یا Microsoft Windows Media قابل انجام است. در فایل های صوتی سخنرانی می توانید سرعت رمزگذاری را تا 84Kbps پایین بیاورید و افت کیفیت قابل ملاحظه ای را هم احساس نکنید. البته این کار باعث کاهش زیاد حجم فایل صوتی خواهد شد. در حالی که فایل های موسیقی حداقل به سرعت 69Kbps برای داشتن کمترین کیفیت نیاز دارند. فایل های ویدئویی نیز با سرعت 300 تا 400Kbps رمزنگاری می شوند که در این حالت شما وضوح 320x240 را خواهید داشت. اما کم تر از 200Kbps کیفیت تصویر افت قابل ملاحظه ای خواهد داشت. با این که شما با این روش ها می توانید از مقدار حجم این فایل ها بکاهید، در نهایت با اضافه کردن آن ها به فایل PDF ، باعث افزایش زیاد حجم آن خواهید شد. استفاده از روش های ارائه شده، شما را به سمتی هدایت خواهد کرد که بتوانید در نهایت یک فایل PDF خوب و با کیفیت و در حجمی کم به کاربر خود انتقال دهید که در هنگام استفاده از این فایل ها با هیچ مشکلی مواجه نشود.

نحوه چک کردن ایمیل های yahoo به وسیله outlook 

  همان طور که میدانید یاهو سرویس های pop3 ایمیل های خود را برای استفاده کننده گان رایگان غیر فعال کرده و برای استفاده از این سرویس باید پول پرداخت ، ولی این به این معنی نیست که شما نمی توانید از این سرویس به صورت رایگان استفاده کنید. شما با استفاده ازنرم افزار YahooPops به آسانی قادر به دریافت و فرستادن نامه های خود به وسیله outlook و دیگر نرم افزار های مدیریت ایمیل هستید. در زیر به شرح طریقه دریافت ایمیل های yahoo به وسیله outlook و outlook express می پردازیم. ابتدا برنامه YahooPops را از yahoopops.sourceforge.net دانلود کنید و آن را نصب کنید و سپس به سراغ outlook رفته و تنظیمات را مو به مو انجام دهید. تنظیمات لازم برای برای دریافت نامه های yahoo توسط outlook express از منوی tools گزینه account را انتخاب کنید. بر روی دکمه add کلیک کرده و گزینه Mail را انتخاب کنید. نام خود را وارد کنید و کلید next را بزنید. آدرس ایمیل خود را وارد کنید و کلید next را بزنید. گزینه My incoming mail server is a را روی pop3 قرار داده. در قسمت localhost ، Incoming (POP3, IMAP or HTTP) mail server را وارد کنید. در قسمت localhost ، Outgoing (SMTP) mail server را وارد کنید و next را بزنید. در قسمت Account name نام کاربری خود را وارد کنید. در قسمت password کلمه عبور خود را وارد کنید و کلید next را بزنید. کلیدfinish را بزنید. بر روی account جدید(localhost) کلیک کنید و گزینه Properties را انتخاب کنید. برگه servers را انتخاب کنید و گزینه My server requires authentication را تیک بزنید. برگه advance و گزینه Server Timeouts را به 5 minutes تغیر دهید. اگر گزینه Leave a copy of messages on server را تیک بزنید نامه ها پس از download از روی سرور پاک نمی شوند . تنظیمات لازم برای برای دریافت نامه های yahoo توسط outlook از منوی tools گزینه Email accounts را انتخاب کنید. گزینه Add a new email account را انتخاب کنید و کلید next را بزنید. Server Type را بر روی pop3 قرار دهید و کلید next را بزنید. در قسمت Your Name نامی را که دوست دارید گیرنده نامه شما هنگام دریافت نامه ببیند را بنویسید. در قسمت user name و email address ایمیل خود را به صورت کامل وارد کنید. در قسمت Password کلمه عبور ایمیل خود را بنویسید. در قسمت localhost ، (POP3) Incoming Mail Server را وارد کنید. در قسمت localhost ، (SMTP) Outgoing Mail Server را وارد کنید و next را بزنید. بر روی دکمه More Settings کلیک کنید و برگه Advanced را انتخاب کنید. گزینه Server Timeout را به 10 minutes تغیر دهید. برگه servers را انتخاب کنید و گزینه My server requires authentication را تیک بزنید. گزینه Log on using را تیک زده و ایمیل و کلمه عبور خود را وارد کنید. برای بستن پنجره More Settings بر روی دکمه ok کلیک کنید. بر روی دکمه next کلیک کنید و سپس finish را بزنید. نکته: کسانی که از نرم افزار های دیگر مدیریت ایمیل استفاده می کنند می توانند راهنمای تنظیمات نرم افزار خود را از اینجا ببینند.

آموزش Partition Magic 

  روش کار با برنامه Partition Magic برنامه Partition Magic يكی از بهترين برنامه های پارتيشن بندی است که بنا به ادعای سازندگانش برنامه استاندارد پارتيشن بندی محسوب ميشه. يه راست ميرم سر اصل موضوع: اصلا پارتيشن مجيک به چه درد ميخوره؟ 1- جايگزينی بسيار عالی برای برنامه Fdisk ماکروسافت که تحت داس اجرا ميشه. 2- قابليت تغير اندازه پارتيشن ها بدون از دست دادن اطلاعات داخل اونها. 3- چسباندن چندين پارتيشن به يکديگر و يا تبديل يک پارتيشن به چند پارتيشن. 4- فرمت کردن و پارتيشن بندی در کمتر از 1 سوت و نيم (تقريبا نصف سه سوت) 5- خيلی کارهای ديگه... 6- و غيره... 7- ... چه کسايی ميتونن با Partition Magic کار کنن؟ اولا اين رو بدونيد که درسته که اين برنامه يک برنامه کاملا حرفه ای است، ولی اينقدر کارکردن باهاش راحته که همه ميتونن ازش استفاده کنند. افراد با آی کيو حدود گل کلم به بالا ميتونن از اين برنامه استفاده کنن. ولی اين رو هم بدونيد که اين برنامه ميتونه اينقدر خطرناک باشه که کل اطلاعات هارد ديسک شما رو از بين ببره. پس با دقت باهاش کار کنيد و کاری رو که مطمئن نيستيد چيه انجام ندين. اصلا پارتيشن چی هست؟ ای بابا، نشد ديگه! پارتيشن در لغت به معنی تقسيم کردن و مجزا کردنه. درست مثل پارتيشن توی ساختمونها و اداره ها که يه قسمت رو از قسمت ديگه جدا ميکنه، توی هارد ديسک کامپيوتر هم ميشه قسمتهای مجزايی ساخت که اطلاعات داخل اونها از يکديگه جدا باشن. حتی ميشه نوع ذخيره فايلها در هر پارتيشن مجزا باشه.(اينو بعدا توضيح ميدم) از مزايای چندين پارتيشن داشتن اينه که اگه اطلاعات يک پارتيشن در اثر ويروس و يا به علت سهل انگار از بين بره، اطلاعات بقيه پارتيشنها باقی ميمونه. ديگه اينکه ميشه چندين سيستم عامل روی يک کامپيوتر داشت. مثلا خيليها ويندوز XP و ويندوز 98 يا ME رو باهم دارند. File Systemهای مختلف: فرض کنيد که توی خونه يک کمد دارين که سه تا کشو داره. هر کشو هم مال يک نفره. هر کسی يکجوری وسايلش رو داخل کشو قرار ميده. يکی وسايل رو مرتب کنار هم ميچينه. يکی وسايلش رو مرتب پشت سر هم داخل کشو چيده و هر چيزی معلومه کجا قرار داره. يکی هم وسايلش رو درهم ريخته داخل کشو. يکی هم کشوهاش خالی و مرتبه و تمام وسايلش رو ريخته وسط اطاق! طريقه چيدن وسايل داخل کشو رو ميشه به سيستم مديريت فايل در هارد ديسک تشبيه کرد. شما اطلاعاتتون رو بر روی هارد داخل فايلها و شاخه های مختلف ذخيره ميکنيد. اين فايلها در جاهای مختلف هارد ذخيره ميشن و شما ممکنه چندتايی از فايلها رو پاک کنيد و مجدد فايل جديد جای اونها بريزيد. اين وظيفه File System هست که به ويندوز بگه کجای هارد خالی هست و اطلاعات رو کجا ذخيره کنه و فايلی که ميخواهيد پاک کنيد از کجای هارد ديسک پيدا کنه. File System های مختلفی وجود داره که مهمترينهاش رو توضيح ميدم. 1- FAT يا File Allocation Table سيستمی بود که از زمان داس مورد استفاده بود و به FAT 16 مشهور بود. اين سيستم که هنوز هم ويندوزهای مختلف ميشناسنش و اطلاعات داخلش رو نشون ميدن، در زمان خودش خيلی خوب بود. ولی بعدها که هارد ديسکهای ظرفيت بالا به بازار اومد. ديگه نميتونست مديريت مناسبی برای حجمهای بالا ارايه کنه. از محدوديتی كه FAT 16 داشت اين بود كه نميشد پارتيشنهايی بزرگتر از 2 گيگابايت داشت. به همين خاطر از ويندوز 98 به بعد، يك سيستم ديگه اومد به نام FAT 32. 2- FAT 32، كه نسخه تكميل شده FAT16 است، با ويندوز 98 به بازار اومد و خيلی از اشكالات FAT16 رو از بين برد. FAT 32 ميتونه پارتيشنهايی به بزرگی 2 ترابايت ( 2000 گيگابايت) داشته باشه ولی هنوز محدوديت حجم فايل وجود داره. يعنی حداكثر اندازه يك فايل ميتونه 4 گيگابايت باشه. اين فايل سيستم رو هنوز تمامی سيستم عاملهای ماكروسافت (البته از ويندوز 98 به بالا) ميشناسن. 3- NTFS يا New Technology File System كه با ويندوز NT به بازار اومد و ميتونست اشكالات FAT يا FAT32 را برای هاردهای بزرگ پوشش بده و به عنوان يك فايل سيستم برای هاردهای ظرفيت بالا و هاردهای سرورها شد. از خصوصيات اين فايل سيستم ميشه به عدم محدوديت اندازه فايل و پارتيشن و جلوگيری از نوشتن اطلاعات بر روی نقاط معيوب هاردديسك (Bad Sector)، قابليت رمزگذاری بر روی اطلاعات و محدود كردن دسترسی بر اساس كاربر اشاره كرد. پارتيشنهايی كه از اين فايل سيستم استفاده ميكنن رو فقط ميشه توی ويندوزهای NT، 2000، XP و NET. استفاده كرد. يعنی در ويندوز 98 يا ME نميتونيد اطلاعات داخل اونها رو بخونيد يا بنويسيد. (البته برنامه های كمكی برای اين كار وجود داره) 4- Linux Ex2/ Ex3 دو فايل سيستم معروف لينوكس هستند كه به صورت پيش فرض در نسخه‌های مختلف لينوكس استفاده ميشه. اگر تا بحال فقط از ويندوز استفاده كردين احتمالا اين فايل سيستم رو تا به حال نديدين. خصوصيت بارز اون امكان داشتن پارتيشن تا اندازه 4 ترا بايت (4000 گيگابايت) و قابليت بازيابی بسيار بالای اطلاعات است. هيچكدام از سيستمهای عامل ماكروسافت تا به حال امكان استفاده از پارتيشنهای لينوكس رو در اختيار نگذاشتن، يعنی اطلاعات داخل اونها رو نميشه (البته نرم افزارهای خاصی برای اين كار هست) خواند و نوشت. 5- انواع ديگر: فايل سيستمها به همين تعداد محدود نميشن. تقريبا هر سيستم عاملی برای خودش يك فايل سيستم مجزا داره، مثلا Novel يا Os/2 هر كدوم فايل سيستم خودشون رو دارن ولی كسی كه با ويندوز كار ميكنه، كمتر با اونها سر و كار داره. انواع پارتيشن‌ها: به طور كلی در يك تقسيم بندی ديگه ميشه پارتيشنها رو به 3 دسته تقسيم كرد: 1- Primary كه معمولا پارتيشن اصلی و اوليه محسوب ميشه برای اينكه سيستم‌عاملهای ماكروسافت (منظورم انواع Dos و Windows است) بتونن اجرا (Boot) بشن لازمه كه حداقل يك پارتيشن از اين نوع وجود داشته باشه و اسم اون هم C باشه. ممكنه شما هم ويندوز را توی پارتيشن ديگری نصب كرده باشين، ولی حتما بايد يك پارتيشن Primary داشته باشين كه اسمش هم C باشه. ويندوز توی اين پارتيشن يك سری فايل سيستمی ميريزه كه اگه نباشه ويندوز اجرا نميشه. (مثلا توی ويندوز XP فايلهای Boot.ini, NTDETECT.COM از فايلهای سيستمی هستند كه توی پارتيشن C ريخته ميشن) 2- Extended در اصل اين نوع پارتيشن خودش يك جور پارتيشن Primary محسوب ميشه كه به عنوان يك ظرف برای پارتيشن‌های Logical به كار ميرن. اگه هارد ديسك شما بيشتر از يك پارتيشن داشته باشه، حتما يكی از اين پارتيشنها داره. (توی برنامه پارتيشن مجيك با رنگ آبی آسمانی نشون داده شده.) 3- Logical وقتی بخواهيم بيش از يك پارتيشن داشته باشيم، بايد بعد از پارتيشن اصلی (Primary) يك پارتيشن Extended داشته باشيم و داخل اون رو ميتونيم به هر تعداد پارتيشن كه بخواهيم تقسيم كنيم. معمولا پارتيشنهای D , E و .. كه همه دارند از اين نوعه. البته نوع File System اين پارتيشنها ميتونه متفاوت باشه و مثلا يك پارتيشن Logical از نوع Fat32 و يكی از نوع NTFS داشت. (همونطور كه در شكل نقشه ديسك پايين می‌بينيد.) آتيش کردن برنامه. اولش که برنامه رو نصب کنيد. (اين يکی رو ديگه شرمنده نميشه لينک داد دانلود کنيد، چون هم پوليه هم حجم دانلودش حداقل 30 مگ ميشه. از روی يک سی دی پيداش کنيد و نصبش کنيد. وقتی آتيش کنيدش يه صفحه جمع و جور باز ميشه که سه قسمت مهم داره. 1- نقشه ديسک 2- صفحه کنترل 3- دکمه های اجرايی نمای كلی نرم افزار و قسمتهای مختلف آن 1- نقشه ديسک، يک نمای کلی از هارد ديسک شما نشون ميده، با يک نگاه ميتونيد بگين که هر پاريتيشن چقدر جا گرفته و از چه سيستمی (File System) استفاده ميکنه. به عنوان مثال يک نگاه به نقشه هارد ديسک من بندازين. همونطور که ديده ميشه، من چهارتا پارتيشن دارم. اولی که C هست و اسمش رو هم OS گذاشتم، چون صفحه کوچيک بوده حجمش رو نشون نداده، نقشه ديسك نشانگر نوع پارتيشنها و حجم اونهاست. اطلاعات هر پارتيشن با نگاه داشتن ماوس بر روی آن ديده ميشه کافيه ماوس رو روی هر کدوم از پارتيشن های نشون داده شده ببرين تا تمامی اطلاعاتش رو نشونتون بده. رنگها توی اين برنامه خيلی مهم هستند، اگه به راهنمای رنگهای پايين صفحه يه نگاه بکنيد، خيلی ساده ميتونيد نوع پارتيشنها رو تشخيص بدين. همونطور که توی شکل بالا هم ديده ميشه، پارتيشن اول من که اسمش رو گذاشتم OS، از نوع FAT32 هست. پارتيشن بعدی که D هست و اسمش DOCS هست هم از نوع FAT32 است ولی پارتيشن بعدی که E است از نوع NTFS است. اگه دقت کنيد پارتيشن دوم و سوم در يک مستطيل آبی رنگ احاطه شدن، اين يعنی که اونها از نوع Extended هستند. و بالاخره پارتيشن آخری هم مال لينوکسه و از سيستم Ext3 استفاده ميکنه. اون قسمتهايی توی هر پارتيشن که با رنگ کرم رنگ پر شده، نشون دهنده درصد پر شدن اون پارتيشنه، يعنی اطلاعات داخل اون پارتيشن اينقدر جا گرفته. حالا كه به اندازه كافی از در و ديوار حرف زديم بهتره بريم سراغ كار اصلی، يعنی داغون كردن هارد تغيير اندازه دادن يك پارتيشن: راحت ترين كاری كه پارتيشن مجيك انجام ميده تغير اندازه دادن يك پارتشن است. (البته تغيير اندازه پارتيشن Primary و اون پارتيشنی كه روش ويندوز نصب كردين يك كم سخت تره.) برای اين كار كافيه روی پارتيشنی كه ميخواهين تغير اندازه بدهيدش، راست كليك كنيد و از منوی باز شده گزينه Resize / Move رو انتخاب كنيد. از كادری كه باز ميشه ميتونيد اندازه جديد پارتيشن رو انتخاب كنيد. توی اين كادر چند قسمت مهم وجود داره: 1- Free Space Before كه ميزان فضای خالی قبل از پارتيشن رو نشون ميده. اگه بخواهيد پارتينش رو جابجا كنيد، اين مقدار تغير ميكنه در غير اين صورت مقدار صفر بايد باقی بمونه. 2- New Size اندازه جديدی است كه ميخواهيد پارتيشن پيدا كند. اين مقدار رو نميتونيد از مقدار فضای اشغال شده هارد كوچكتر در نظر بگيريد. (قسمت مشخص شده با سبز تيره) 3- Free Space After ميزان فضايی كه ميخواهيد بعد از اين پارتيشن خالی بماند 4- Cluster Size رو تغيير ندهيد. تشكيل يك پارتيشن جديد: اين برنامه خيلی راحت‌تر و سريعتر از برنامه‌ای مثل Fdisk پارتيشنهای جديد تشكيل ميده، برای همين خيلی از كسانی كه ميخواهند سريعتر پارتيشن بندی كنند، همه عمليات تشكيل پارتيشنهای جديد رو با اين برنامه انجام ميدهند. برای اين كار كافيه يك جای خالی هارد ديسك كه در نقشه ديسك با رنگ خاكستری تيره نشون داده ميشه، راست كليك كرده و گزينه Create رو انتخاب كنيد. توی كادر جديدی كه باز ميشه، ميتونيد مشخصات پارتيشن جديد رو انتخاب كنيد. تنظيماتش به قرار زير است: 1- Create as كه مشخص ميكنه چه نوع پارتيشنی ميخواهيد بسازيد. (Primary يا Logical يا Extended) 2- Partition Type كه نوع File System رو انتخاب ميكنه 3- Label كه اگه دوست داشته باشيد ميتونيد يك اسم برای پارتيشن انتخاب كنيد. (اين مورد اختياری است) 4- Size كه اندازه پارتيشن جديد رو انتخاب ميكنيد. (ميشه در قسمت Percent هم درصد اشغال فضای هارد رو توسط اين پارتيشن جديد كه قراره ساخته بشه مشخص كرد). موارد ديگری هم هست ولی چون زياد استفاده نميشه توضيح نميدم. پارتيشن بندی يك هارد كاملا خالی از اول: ميخواهيم يك هارد 40 گيگابايتی خالی رو پارتيشن بندی كنيم. 1- ابتدا با راست كليك كردن بر روی نوار خاكستری و انتخاب گزينه Create و انتخاب كردن گزينه‌ها همانند زير پارتيشن Primary ميسازيم كه حجمش 25 درصد حجم كل هارد باشد. تنظيمات: Create as: Primary، Partition Type: Fat32، Label:Win، Percent of allocated Space:25%) دقت كنيد كه در هنگام ساختن پارتيشن، كافی است يكی از گزينه‌های حجم درخواستی يا درصد را پر كنيم. در مثال بالا ما با انتخاب 25 درصد، در اصل يك چهارم حجم هارد را به پارتيشن اوليه اختصاص داديم. 2- در مرحله دوم بايد يك پارتيشن از نوع Extended بسازيم كه كل فضای باقيمانده هارد رو اشغال كنه. چون همونطور كه قبلا گفتيم، پارتيشنهای Extended در اصل برای نگهداری پارتيشنهای Logical ساخته ميشن. پس مجدد در فضای خالی نوار خاكستری (كه الان يك چهارم سمت چپش رو فضای پارتيشن C اشغال كرده) راست كليك كنيد و Crearte رو انتخاب كنيد. فقط كافيه Partition Type رو روی Extended بگذاريد و اندازه اون رو 100 درصد انتخاب كنيد. (چون ميخواهيم كل فضای باقی مونده رو به پارتيشن Extended اختصاص بده.) 3- داخل پارتيشن Extended كه الان ساخته شده (كادر آبی آسمانی) راست كليك كرده و Create رو انتخاب ميكنيم. با انتخاب Logical برای Create as و Fat32 برای Partition Type و تايپ كردن 10000 در كادر Size يك پارتيشن 10 گيگابايتی از نوع Fat32 تشكيل ميدهيم. 4- مرحله بالا رو مجددا انجام ميدهيم. 5- مرحله فوق رو مجدد تكرار ميكنيم. با اين تفاوت كه در جای Size عددی تايپ نكرده و در قسمت Percent مقدار 100 رو تايپ ميكنيم. بدين صورت يك پارتيشن با ميزان فضای باقی مانده از 2 پارتيشن قبلی تشكيل ميشود. 6- بعد از انجام شدن همه اين عمليات، كافی است برای اجرا شدن اين تغييرات بر روی دكمه Apply در قسمت سمت چپ و پايين صفحه قرار دارد كليك كنيد. بعد از تاييد اينكه آيا ميخواهيد عمليات انجام شود، كليه اين كارها با سرعت انجام ميشود. (گاهی اوقات يك پارتيشن در حال استفاده است و برنامه از شما ميپرسد كه كامپيوتر را ريست كند و عمليات را انجام دهد، كه در اينجور مواقع اگر مطمئن هستيد كه پارتيشن بندی به درستی انجام شده است، قبول كنيد تا بقيه كارها بطور خودكار انجام شود.) توجه: در هر مرحله از كار كه به نظرتان اندازه پارتيشن يا تنظيمات مناسب نيامد، با كليك كردن بر روی دكمه Undo از عمل قبلی صرف نظر كرده و عمل جديدی انجام دهيد. دقت كنيد كه اگر بطور مثال يك پارتيشن جديد ساخته و حجم آن را 10 گيگابايت در نظر گرفته باشيد و بعد نظرتان تغير كند و بخواهيد سايز آن را به 12 گيگابايت تغير دهيد، نبايد آن پارتيشن را Resize كنيد، زيرا در اين صورت پارتيشن مجيك يكبار پارتيشنی 10 گيگی ساخته و سپس آن را به اندازه 12 گيگابايت تغيير اندازه ميدهد.

موضوع : ویندوز

براي اين كه بتوانيد از رايانه اتان راحت تر و بهتر استفاده كنيد توجه شما را به چند ترفند جلب مبكنيم .
كاهش سرعت ناگهاني كامپيوتر
اگر ناگهان از سرعت كامپيوتر كاسته شد و احساس كرديد كامپيوتر شما كند كار ميكند به احتمال فراوان دليل آن استفاده از Cut و Copy يك فايل بزرگ و نگهداري آن در بخشي از حافظه انتقال اطلاعات كامپيوتر به نام Clipboard است. براي پاك كردن محتويات اين حافظه كه عامل اصلي از دست دادن سرعت كامپيوتر است انتخاب چند حرف ساده و كپي مجدد آن به كليپ بورد حافظه را از اطلاعات غير ضروري تخليه خواهد كرد.

رنگ و خميده نوشتن در مايكروسافت ورد
براي پر رنگ كردن Bold و خميده نوشتن Italic كلمات در مايكروسافت ورد راههاي فراواني مانند Ctrl B و Ctrl I وجود دارد. ساده ترين روش پر رنگ نوشتن كلمات و جملات تايپ علامت ستاره (شيفت و عدد 8) بدون فاصله دقيقاً در ابتداي كلمه و جمله و تايپ مجدد و بدون فاصله آن در انتهاي جمله است. خميده كردن كلمات هم با قرار دادن علامت خط تيره (شيفت و علامت منها) در اول و آخر كلمات انجام ميشود.

كيبورد مجازي در ويندوز XP و ME
همه ما نمي توانيم و يا نمي خواهيم با كيبورد تايپ كنيم. با كيبورد مجازي ويندوز و كليك ماوس ميتوان در نرم‌افزاري تايپ كرد. براي راه اندازي كيبورد مايكروسافت ابتدا با دگمه استارت شروع كرده و سپس Run را از آن انتخاب كنيد در محل مخصوص دستور اجراي فرامين 3 حرف osk كه كوتاه شده On Screen Keyboard است را وارد كرده و سپس دگمه OK را فشار دهيد تا كيبورد ويندوز در مانيتور ظاهر شود. حالا با استفاده از ماوس و كليك بر روي حروف ميشود به راحتي تايپ كرد.

جلوگيري از قطع شدن مودم
ارتباط با اينترنت اگر با خطوط تلفن و مودم ايجاد شده باشد به دلايل گوناگون قطع و وصل خواهد شد. انجام تغيير كوچكي در تنظيم مودم سبب خواهد شد تا مودم در صورت عدم دريافت علائم مخابراتي از كامپيوتر پس از گذشت 50 ثانيه فعال شده و از قطع ارتباط جلوگيري نمايد.
ويندوز 98 يا ME:

Control Panel >Modem >General >Properties >Connection > Advanced

سپس در قسمت Extra Settings كد S10=50 را وارد كنيد.
ويندوز XP:

Control Panel >Phone and Modem Options >Modem >Properties >Advanced

سپس در بخش Extra Settings كد S10=50 را وارد كنيد. در صورتي كه در قسمت Setting كد ديگري ديده ميشود كد جديد را بايد با تايپ يك كاما از كد قبلي جدا كرد.

پر كردن صفحه در WORD
پر كردن صفحه‌اي مملو از نوشته‌هاي نامفهوم با تايپ دستور =rand() انجام ميشود. در اين حالت 3 پاراگراف جمله تكراري The quick brown fox jumps over the lazy dog را نشان خواهد داد. با تغيير در پارامترهاي داخل پرانتز ميتوان به تعداد جملات و پاراگرافها افزود به طور مثال با دستور =rand(6,4) تعداد 6 پاراگراف كه هر يك از آنها 4 جمله دارند نشان داده خواهد شد.

جلوگيري از نمايش پنجره خطاي ويندوز
هنگام استفاده از ويندوز XP در صورتي كه سيستم با مشكلي مواجه شود در مانيتور پنجره‌اي مشاهده خواهد شد كه Error Reporting نام دارد و همه با دو دگمه Send و Do not Sent آن آشنايي دارند. در اين پنجره، كامپيوتر علاوه بر نشان دادن مشكل سيستم از شما ميخواهد در صورت اتصال به اينترنت اين ايراد را به مايكروسافت ارسال كنيد. براي رهايي از نمايش و ارسال Error و پيام خسته كننده آن ابتدا Control Panel را باز كرده و از ميان آيكانهاي آن System و سپس در بخش Advanced دكمه Error Reporting را فعال كرده و در مقابل عبارت Disable error reporting و But notify me when Critical errors occur علامت بگذاريد. به اين ترتيب اين پنجره موقتاً از كار باز مانده و از نشان دادن پيام ايراد و ارسال آن به مايكروسافت خودداري خواهد كرد.

يافتن آدرس آي پي( بجز ويندوز اكس پي)
هر استفاده كننده از اينترنت داراي كد مخصوصي است كه به آن آي پي ميگويند. آي پي Internet Protocol است و بر اساس آن هويت آدرس هر شخص در شبكه و اينترنت شناسايي مي شود. براي يافتن آي پي خود كافي است در داخل پنجره Run دستور winipcfg را تايپ كرده و بعد دگمه OK را بزنيد.

Start> Run> type winipcfg in command line then press OK.

تغيير حروف از بزرگ به كوچك
چنانچه بخشي از متن و يا تمام آن به اشتباه و يا عمداً با حروف بزرگ انگليسي تايپ شده و تصميم داريد آنها را به حروف كوچك تغيير دهيد كافي است پس از انتخاب نوشته دكمه‌هاي Shift+F3 را همزمان فشار دهيد تا متن به حروف كوچك تبديل شود. استفاده مجدد از همان كليدها بخش هاي لايت شده را به حروف بزرگ تبديل خواهد كرد.

تايپ اعداد كسري
براي وارد كردن اعداد كسري مانند ¼، ½ و ¾ كه در كيبوردهاي كامپيوتر ديده نميشوند ميتوان به ترتيب كدهاي Alt0188, Alt0189, Alt0190 را به كار برد. براي تايپ اعداد حتماً بايد از قسمت Numeric Pad كه در سمت راست كيبورد قرار گرفته است استفاده شود.

خاموش كردن كامپيوتر با اسم رمز
ابتدا يك اسم رمز براي كامپيوتر خود انتخاب كنيد سپس از My Computer Control Panel آيكان System را كليك كنيد. در محل مشخصات و نام كامپيوتر اين دستور را تايپ كرده و با فشار دادن دكمه OK از آن خارج شويد. كامپيوتر شما پس از آن براي خاموش كردن نيز به دانستن اسم رمز نياز خواهد داشت.
Shutdown -r -m computer name -t 300 ا متغيرهاي اين دستور به اين صورت است:
Computer name = اسم رمز كامپيوتر كه شما آن را انتخاب كرده‌ايد
R=Restart, S=Shutdown, L=Log off
T300 نشان دهنده زمان خاموش شدن اتوماتيك به ثانيه است و ميتواند با عدد ديگري جايگزين شود.

جابجايي عكسها در پاور پوينت
براي حركت جزيي عكسهايي كه در اسلايد پاور پوينت قرار دارند نگاهداشتن كليد Ctrl و استفاده از فلش‌هاي چهار طرفه اجازه خواهد داد تا تصاوير در مقياس بسيار كم تغيير مكان پيدا كنند.

از بين بردن پيام غير ضروري در ويندوز اكس پي
استفاده كنندگان ويندوز اكس پي ميدانند هرگاه ظرفيت هارد ديسك آنها به اندازه مشخصي رسيد به طور مدام پيامي در مانيتور ظاهر مي شود و در مورد كاهش حجم قابل استفاده هارد ديسك هشدار ميدهد. جهت رهايي از اين پيام مراحل زير را دنبال كنيد

HKEY_ CURRENT_USER SoftwareMicrosoftWindowsCurrentVersionPoliciesExplorer
Right-click Explorer and select New and DWORD Value.
In the right pane, rename the new value NoLowDiskSpaceChecks. Double click it
In the editing window, set the data value to 1(the number one).
Click OK to finish.

يافتن لينك ها در نمايشگر اينترنت
در صورتي كه ماوس را در صفحات اينترنت بر روي برخي از عكسها و يا نوشته ها حركت دهيم به شكل دست تغيير شكل ميدهد كه اصطلاحاً لينك ناميده مي شود. پيدا كردن لينك هاي يك صفحه اينترنت و يا حركت از يك لينك به لينك ديگر بدون استفاده از ماوس با زدن يك ضربه بر روي دگمه TAB ميسر مي شود. استفاده همزمان از كليدهاي Shift + TAB لينك قبلي را پيدا خواهد كرد.

دانستن نام و دنباله فايل ها
با انتقال آيكان هر فايل به داخل پنجره Run نه تنها نام فايل بلكه كليه اطلاعات مربوط به محل بايگاني و نام شامل دنباله فايل نيز ديده خواهد شد.

بايگاني و بستن همزمان چندين فايل باز در ورد
معمولاً براي بايگاني و يا خروج از چندين فايل باز بايد هر يك از آنها را به تنهايي بست. اگر چندين فايل همزمان باز است قبل از خارج شدن كليد Shift را نگاهداشته و منوي مايكروسافت ورد را كليك كنيد. دو انتخاب ديگر به نامهاي Close All و Save All به منوي فايل اضافه ميشود و با استفاده از آنها ميتوان تمام فايلها را همزمان بست و يا بايگاني كرد.